ارسال در تاريخ دوشنبه ٢٧ خرداد ۱۳۸۱ توسط مرتضی سبحانی نیا
* تا من بديدم روي تو اي ماه و شمع روشنم
هر جا نشينم خرمم. هرجا روم در گلشنم
من آفتاب انورم.خوش پرده ها را بردرم
من نوبهارم آمدم تا خارها را بركنم
تو عشق زيباي مني. هم من تو ام هم تو مني
خشمين تويي. راضي تويي . هم شادي و هم درد و غم
لطف تو سابق مي شود. جان من عاشق مي شود
بر قهر سابق مي شود چون روشنايي بر ظلم

اين شعر زيبا از سروده هاي مولوي را با صداي تكان دهنده محمد اصفحاني بشنويد.

******************




برچسب ها :